Caporte is the Place.
July 5, 2008.
Paghahanda para sa room to room campaign ng mga tatakbo para sa JR. SSC.
Rm.203, dito nakasettle ang tatakbo para sa student council ng aming school under the banner, U CAN, hikhik, na pinangungunahan ng aming ever supportive class mayor na si Ms. Shellanie Nallos, na tatakbo bilang president, sus, naku! Nakalimutan ko, kalaban nya ang aking ever scandalous class grandma na si Lola Myca R. Mira, pero ok lang.
Caporte is the place ang title ng blog na ito, dahil sa Caporte kami kumain, isa itong canteen na nasa tabi ng school namin, mas masarap kasi dito at mas mura pa, kesa sa mga gintong pagkain sa school namin; hindi lang yun, Caporte is the place ang title ng aking blog dahil, dun ko sya nakita, hikik, sooobrang saya ko, alam mo yung feeling na may natalon sa loob mo? Yung sa tuwing makikita mo sya? Alam mo yung feeling na parang yung mga dugo nagiinit tapos aakyat lahat sa face mo? Waaaaaah! Ang hirap talagang iexplain, pero ayun na, syempre dedma lang ako sa nararamdaman ko kasi baka mahalata ng iba, pero sa loob kakaibang kasiyahan talaga. Haaaay naku!
And then, konti lang ang bilang ng mga naghahanda sa U CAN party, di tulad dun sa kabila ang LETS party sobrang dami nila, imaginin mo na lang yung Saharra Desert sa Africa kapag napatakan ng isang patak ng ambon, di joke lang, pero mas marami nga sila. Kumpara sa LETS party, isa lang ang artist na tumutulong sa U CAN party, habang sa kanila'y lima ata iyon, basta di ko sigurado. Pero ok lang, nag-eenjoy naman kami eh, kahit nung bandang mga alas quatro na ay walo na lang kami sa U CAN party, tapos karamiha'y nagiyakan na, grabe, kasi alam mo yung feeling na sobrang down ka na kasi di ka tinutulungan ng mga classmate mo, kahit pa sabihing magkaibang partidos? Alam mo yung feeling na parang latak na lang yung natira sa'yo habang sa iba'y lahat ng kagalingan? At alam mo ba yung feeling na kahit alam na ng kabila na kulang ka sa tao ay di pa rin nagpadala ng tulong?
Ewan ko ba, feeling ko lang to ha! For short opinyon ko ito, at hindi sa iba, kaya kung magagalit ang mga makakabasa nito, sakin lang dapat, and besides wala naman akong binanggit na mga pangalan, pero kilala na nila kung sino sila, hikhik, back to my point na. Feeling ko kasi masyado nang napersonal nung iba, sana kahit konti lang naging concern sila, kasi kahit sino naman ang manalo sa dalawa tagumpay ng section namin eh! Di ba? Pero ok lang, naiintindihan ko sila kung bakit sila ganun, siguro serious lang talaga sila sa lahat ng bagay na nilalabanan nila, pero sana maintindihan din nila kung bakit ko nasasabi tong mga bagay na 'to, and besides they know na naman na I'm Mean, well the name tells it, at alam din naman siguro nila na kapag may gusto ko akong sabihin at alam kong dapat kong sabihin sinasabi ko talaga.
Wala akong kinampihang kahit sino, nakita ko lang kung paano nahirapan ang isang partido kaya ko ito nagawa, maintindihan nyo sana, at kung magagalit man kayo, ok lang, pero wala kayong karapatan and I mean it, kasi kayo ang di nakaintindi. At sana matandaan nyo rin na iisa lang ang pinanggalingan nating lahat, kaya tungkulin nating tulungan ang isa't isa. At kung sasabihin nyo namang bakit hindi kami nagsabi, well, hindi na namin ginawa dahil baka nga nagbigay kayo ng tulong. kung anu anu naman ang pinagbubulungan nyo, at saka isn't enough to see na sobrang nahihirapan kami para magpadala kayo ng tulong? Just here.
Paghahanda para sa room to room campaign ng mga tatakbo para sa JR. SSC.
Rm.203, dito nakasettle ang tatakbo para sa student council ng aming school under the banner, U CAN, hikhik, na pinangungunahan ng aming ever supportive class mayor na si Ms. Shellanie Nallos, na tatakbo bilang president, sus, naku! Nakalimutan ko, kalaban nya ang aking ever scandalous class grandma na si Lola Myca R. Mira, pero ok lang.
Caporte is the place ang title ng blog na ito, dahil sa Caporte kami kumain, isa itong canteen na nasa tabi ng school namin, mas masarap kasi dito at mas mura pa, kesa sa mga gintong pagkain sa school namin; hindi lang yun, Caporte is the place ang title ng aking blog dahil, dun ko sya nakita, hikik, sooobrang saya ko, alam mo yung feeling na may natalon sa loob mo? Yung sa tuwing makikita mo sya? Alam mo yung feeling na parang yung mga dugo nagiinit tapos aakyat lahat sa face mo? Waaaaaah! Ang hirap talagang iexplain, pero ayun na, syempre dedma lang ako sa nararamdaman ko kasi baka mahalata ng iba, pero sa loob kakaibang kasiyahan talaga. Haaaay naku!
And then, konti lang ang bilang ng mga naghahanda sa U CAN party, di tulad dun sa kabila ang LETS party sobrang dami nila, imaginin mo na lang yung Saharra Desert sa Africa kapag napatakan ng isang patak ng ambon, di joke lang, pero mas marami nga sila. Kumpara sa LETS party, isa lang ang artist na tumutulong sa U CAN party, habang sa kanila'y lima ata iyon, basta di ko sigurado. Pero ok lang, nag-eenjoy naman kami eh, kahit nung bandang mga alas quatro na ay walo na lang kami sa U CAN party, tapos karamiha'y nagiyakan na, grabe, kasi alam mo yung feeling na sobrang down ka na kasi di ka tinutulungan ng mga classmate mo, kahit pa sabihing magkaibang partidos? Alam mo yung feeling na parang latak na lang yung natira sa'yo habang sa iba'y lahat ng kagalingan? At alam mo ba yung feeling na kahit alam na ng kabila na kulang ka sa tao ay di pa rin nagpadala ng tulong?
Ewan ko ba, feeling ko lang to ha! For short opinyon ko ito, at hindi sa iba, kaya kung magagalit ang mga makakabasa nito, sakin lang dapat, and besides wala naman akong binanggit na mga pangalan, pero kilala na nila kung sino sila, hikhik, back to my point na. Feeling ko kasi masyado nang napersonal nung iba, sana kahit konti lang naging concern sila, kasi kahit sino naman ang manalo sa dalawa tagumpay ng section namin eh! Di ba? Pero ok lang, naiintindihan ko sila kung bakit sila ganun, siguro serious lang talaga sila sa lahat ng bagay na nilalabanan nila, pero sana maintindihan din nila kung bakit ko nasasabi tong mga bagay na 'to, and besides they know na naman na I'm Mean, well the name tells it, at alam din naman siguro nila na kapag may gusto ko akong sabihin at alam kong dapat kong sabihin sinasabi ko talaga.
Wala akong kinampihang kahit sino, nakita ko lang kung paano nahirapan ang isang partido kaya ko ito nagawa, maintindihan nyo sana, at kung magagalit man kayo, ok lang, pero wala kayong karapatan and I mean it, kasi kayo ang di nakaintindi. At sana matandaan nyo rin na iisa lang ang pinanggalingan nating lahat, kaya tungkulin nating tulungan ang isa't isa. At kung sasabihin nyo namang bakit hindi kami nagsabi, well, hindi na namin ginawa dahil baka nga nagbigay kayo ng tulong. kung anu anu naman ang pinagbubulungan nyo, at saka isn't enough to see na sobrang nahihirapan kami para magpadala kayo ng tulong? Just here.
By the way, before I end this blog nais ko lang pasalamatan si Gn. Ernan Joseph Cuevas Palo, para sa nilibre nyang mineral water sakin, and a supercalifragilisticexpialidocious birthday sa'yo. And thank you din sa'yo at natitigan kita kahit 30 seconds lang.
At sa'yo rin, ikaw, yung nagbabasa, salamat sa oras, alam mo yung comment sa baba? kapag kinlick mo yon makakapagbigay ka sa akin ng opinyon mo. Salamat ulit.
Au revoir!
At sa'yo rin, ikaw, yung nagbabasa, salamat sa oras, alam mo yung comment sa baba? kapag kinlick mo yon makakapagbigay ka sa akin ng opinyon mo. Salamat ulit.
Au revoir!
0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home