We're Just Too Happy.

We're just too happy, to be with each other.
We're just too happy, because we love each other very much.

Ayun, as usual masaya ang simula ng araw namin first teacher kasi lagi namin ang aming pinakamamahal na class adviser at class daddy, na si Sr. John Magalong, ngunit ewan ko ba, at bakit parang nasense ko na ang mangyayari sa pagtatapos ng araw. Itong araw kasi na 'to, parang sunod-sunod akong nanaway na para bang gusto ko silang tumahimik lahat kasi parang may mangyayaring masama, ewan ko ba. I admit it, I really love the persons I'm with, yah totoo yun! Mahal ko ang IV-Rizal, kasi ilang beses kong sinbukang itanggi na kabilang ako sa klase na ito. I am also proud to be one of the History in the Making group, and that's my section, pero sa tingin ko we've lived through that for a very long time now, and we have neglected our true meaning when we say that We do not make history, because we are History on the Making, siguro nga, dahil ang gusto sana naming iiwan ay kami yung Pilot Section na nagkakaisa sa lahat ng bagay, na kami yung section na hindi naglalag-lagan. Inaamin ko, isa akong napakwalang kwentang officer, because I can't handle the class, nakakainis! naiinis ako! And galit ako.

But as they say, The damage has been done, kailangan na naming mag-sorry sa Adviser namin at pati na rin sa mga teachers namin, ayoko na, simula first year laging nagagalit ang mga adviser namin, at ayoko na dahil sawa na akong ikumpara sa iba, totoo yun kaya ko sinasabi, ako kasi yung tao na ayaw ng kumpetensya, ayokong makumpara yung mga kagalingan ko sa kagalingan ng iba, ayokong ikumpara yung kahinaan ko sa kahinaan ng iba, ayokong ikumpara yung kagalingan ko sa kahinaan ng iba, at ayokong ikumpara yung kahinaan ko sa kagalingan ng iba. Iba't iba tayong klase ng tao, may kanya kanya tayong paraan ng pagunlad ng sarili, yan siguro ang dahilan kung bakit ayaw kong makumpara, pero sa tingin ko sa kalagayan namin ngayon, hindi maiiwasan ang pagkukumpara.

Pero kahit pa ganun ang nangyari, sana nababasa ito ng adviser namin, gusto kong magsorry dahil I haven't been the best officer I could be, at gusto ko ring sabihin na it is not his fault na naging maluwag sya sa amin, but it is our fault na naging abusado kami sa kabaitan nya.

At kahit magkaganun pa man, mahal ko pa rin ang klase ko, dahil alam kong mahal din nila ako. At alam ko na maayos ang lahat ng ito.